तामाङ ह्युल्ला परिवार

मेरो सास्कृति, मेरो पहिचान हामी समस्त तामाङ जातिको पहिचान, पहिरन,सस्कृती यहि हुन तपाईं हामी आफ्नो जातिय पहिचान,पहिरन, सस्कृतीलाई सधै माया गर्नु पर्छ तपाईं हामीले आफ्नो धर्म आफ्नो पहिचान सस्कृतीलाई गर्बका साथ बन्नु सक्नुपर्छ कि यो हामी तामाङ जातियको पहिचान हो यो हामी तामाङ जातीको पहिरन हो यो हामी तामाङ जातिको सस्कृती हो बनेर बन्नु सक्नुपर्छ । तर कतिपय तामाङ दाजुभाइ तथा दिदीबहिनीहरु आफ्नो धर्म बहिरा जानू भएको छ आफ्नो जातिय धर्म छोडेर बहिरी धर्ममा लाग्नु भएको छ वहाँहरुलाई सम्झाउन बुझाउन खोज्दा उल्टै नराम्रो दबाब आउने गरेको छ कत्तीको मुखबाट त यस्तो सम्म पनि बन्ने गरेको सुनियो,। कि तिम्रो त्यो उभिएको ढुंगालाई ढोकेर तिमीलाई खानु नपरेको हो पिउनु नपरेको हो तिम्रो धर्मले के दियौ के गर्यौ बन्ने जस्तो कुराहरु आएको छ । तर यहाँ नीर मैले बन्ने कुनै ठाँउ अनि कुरा पाएन । हेरौ तपाईंहरु को सुझाव अनि सल्लाह ।////लास्सो थुछेछे/// Posted by तामाङ ह्युल्ला परिवार सुनसान तामाङ पाख्रिन (Sunsan Tamang Pakhrin)

हिन्दु धर्म तामाङले मनाउदैनन् । तामाङको पर्व दशैं होइन । नेपालीहरु सबैको पर्व दशैँ होइन । हिन्दु धर्म भित्र बुद्धिस्ट धर्म पर्दैन । हामी तामाङ ले मनाउने धर्म भनेको बुद्धिस्ट धर्म हो । बुद्धले कहिल्यै पनि “ बली र मार हान्नु , रगतको टीका लाउनु र रगतले घरको भित्ता रङ्गाउनु  भन्नु भएको छैन । उहाँ शान्ति र अहिंसाको मानव पुजारी हुनुहुन्थ्यो । हाम्रो धर्म भनेको निधारमा रातो रगत लगाउने पर्व होइन, अरुको ज्यान मारेर आफ्नो स्वार्थी पुरा गर्ने धर्म पनि होइन । निधारमा रातो रगत भनेको नराम्रो संकेत पनि हो त्यस्तो निधारमा रातो हुनु भनेको त्यो दिनको बिजय असफलता जस्तै हो । हाम्रो देश नेपाल धर्मनिरपेक्ष राज्य भनी घोषण भई अन्तरीम संविधानमा समेत उल्लेख भइसकेको स्थिति हो यो स्थिति सम्म पनि तामाङले धर्मनिरपेक्ष देशमा हाम्रो पनि पर्व दशैं हो भनेर कहिले पनि मनाउने छैन । नेपाल बहुसांस्कृतिक , बहुभाषिक , बहुधार्मिक , बहुजातीय मुलुकको रूपमा परिचित र संविधानमा उल्लेख भएको छ तर पनि सबै नेपाली बुद्धिस्ट साथीहरु हिन्दु धर्मलाई नै मान्ने तरखरमा लाक्छन् । हाम्रो पर्व भनेको लोछार हो  दशैं एक...

पहिले ' मुर्मि ' र हिजोआज ' तामाङ ' भनेर चिनिने समुदायको नेपाल प्रवेशकाल बारे धेरै देशी – विदेशी विद्वानले खोजीनिती गरे पनि मतैक्य देखिंदैन ; कसैले प्रागैतिहासिककालदेखि , कसैले आठौं – एघारौं शताब्दीबीच र कसैले १८औं शताब्दीदेखि भनेका छन्। तामाङको उत्पत्तिस्थल (वाप्सा) , वंशसम्बन्ध (रुइ) र कुलदेवता (फोल्हा) का पाइएसम्मका सामग्रीबाट उनीहरू उत्तर चीन (घ्या – नाग्) , पुराङ् (दक्षिण – पश्चिम तिब्बत) , लो वा लोवो (मुस्ताङ्) , मानसरोवर इलाका (गङ्री) , गुङ्थाङ् (मङ्युल् वा जोङ्खा क्यीरोङ्तर्फ) समेतबाट नेपालको हिमाल र हिमाली काँठतिर बसाइँ सर्दै आएको बुझ्िन्छ। पद्मसंभवको गाथा बोकेर भोटबाट नेपाल (वेयुल) झ्रेका प्राचीन बौद्ध निङ् – म – प वा साङ्ङाग् परम्परा मान्नेहरू भने पक्कै पनि नवौं – दशौं शताब्दी वा त्योभन्दा पछि मात्र यता आइपुगेका हुन् भन्न सकिन्छ। तामाङ समुदायको वोन् धर्मानुयायी पुर्खामध्ये केही भने आठौं शताब्दीताका नै मङ्युल्को जोङ्कारबाट क्यीरोङ्हुँदै रसुवा प्रवेश गरिसकेको अनुमान लगाउन सकिन्छ।  इतिहासको डोरो पाँचौं – छैटौं शताब्दीताकासम्म पातलै काठमाडौं उपत्यकाको व...